Zelfhulpboeken, coaching boeken, managementboeken? Wat beloven ze veel en na het lezen verandert er weinig of niets. Gelukkig is dat niet altijd waar. Ik ben eens nagegaan welke boeken mij sterk beïnvloed hebben. Hier is mijn vierde boek dat me richting heeft gegeven: het is nog steeds een must-read voor elke leider, voor elk mens.

DE ZEVEN EIGENSCHAPPEN VAN EFFECTIEF LEIDERSCHAP

Tijdens Kerst 2019 pakte ik De zeven eigenschappen van effectief leiderschap weer eens van een stoffige boekenplank vol oude studieboeken uit een ver verleden. Sommige boeken zijn nu eenmaal het herlezen waard. En mijn intuïtie zei me dat dit er zo een was. Ik las Covey’s boek al eerder in de negentiger jaren ter voorbereiding op een studie aan INSEAD in Fontainebleau. Die studie was nogal pittig, en streberig als ik was, wilde ik goed beslagen ten ijs komen. En zo las ik Covey’s leiderschapsboek.

Hij liet me zien hoe je de regie neemt over je eigen leven. Dat is wel handig als leider (en als mens). Toch, op de een of andere manier raakte het boek me op dat moment niet echt. Wellicht vond ik het toen te Amerikaans of wist ik nog niet hoe ik zijn adviezen praktisch vorm kon geven. Het voelde als een ver-van-mijn-bed-show.
Met Kerst 2019 zat ik anders in de wedstrijd en al snel ontdekte ik tussen de regels door waarom het gedachtegoed Stephen Covey mij zo bekend over kwam: het had veel weg van de Transactionele Analyse waarin ik me al flink wat jaren had laten scholen. Als ik Stephens hoofdstuk over ‘Win win-or no deal’ lees, dan denk ik meteen aan het oké kwadrant van Eric Berne, de grondlegger van de Transactionele Analyse. Wat was het goed om weer te lezen hoe we het adagium ‘win-win’ vaak verkeerd interpreteren. Daardoor wordt het meer een ‘I win, you loose’ strategie. Dat is niet wat Covey wilde, dat is niet wat Berne wilde en het is zeker niet wat ik wil. Ik besloot zijn adagium ‘Win-win-or no deal’ in 2020 maar eens flink toe te passen. Dat werd een enorm cadeau. Ik zei vaker ‘nee’ op een manier die respectvol was naar mezelf en naar de ander. En steeds vaker werd mijn ‘nee’ uiteindelijk toch een ‘ja’ omdat de gesprekken leidden tot een echte win-win situatie voor beide partijen. Covey’s boek hielp me mijn angst – je mag niet nee-zeggen want dan ben je een klant kwijt – te overwinnen. Ik was er in de negentiger jaren nog niet klaar voor. Covey was zijn tijd ver vooruit (of ik leer gewoon wat langzamer, wat overigens ook oké is).